Bab 1 : [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15][16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29][30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43][44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] ..
Bab 2 : [2:1] [2:2] [2:3] [2:4] [2:5] [2:6] [2:7] [2:8] [2:9] [2:10] [2:11] [2:12] [2:13] [2:14] [2:15] [2:16] [2:17] [2:18] [2:19] [2:20] [2:21] [2:22] [2:23] [2:24] [2:25] [2:25] [2:26] [2:27] ..
Adawiyah menuju dengan muka seolah geram dengan aku.
" Apakah aku bakal kena penampar ? Atau aku akan diherdik olehnya ? Atau dia nak mintak aku pulangkan duit yang dia pernah belanja makan dulu ?? Tapi berapa posen sangat je pon ? Ah ... Terlalu mengarut imaginasi aku ." .Hati kecil bermain kata.
" Err... " . Aku bersuara halus
Adawiyah semakin hampir. Dan aku semakin keliru apa yang nak dia buat pada aku sebentar lagi .
" Kenapa Ada ? ". Sebelum dia bersuara , aku bersuara dahulu.
" Eh , sapa nak jumpa awak ? Saya nak pergi amik buku saya yang tertinggal dalam cafe tadi. Orang tak nak , saya pon tak terhegeh laaaa ! ".
Sedas kena kat muka aku . Oh , betapa malunya aku. Di mana aku nak lari untuk menyorok muka ini ??? ARghhh .. malu ! malu ! malunyaa...
" Oh.. yeke .. Ingat tadi nak cakap apa apa kat Ben. " . Aku cuba cover malu.
" Not interested !" . Tanpa memandang muka aku.
Umpama halilintar kata-kata Adawiyah tadi. Ini menunjukkan dia benar-benar geram terhadap aku dan berjaya menangani perasaannya sebelum itu. Satu perkembangan yang sihat !! Dan aku , BEBAS !!!!!!
-SAMBUNG-
